omrctnr
@omrctnr
19 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Beynimiz; koşullar ne olursa olsun, bizi hayata bağlamak, hayatta tutmak için çalışır. İnsan vücudunun en karmaşık ürünü olan bu organın olay ve durumlar karşısında, insanın bireysel sağlığı açısından mutlaka tutarlı bir açıklaması vardır.
"Bilinçli sistemimizin yetersiz kaldığı durumlarda, bilinç dışı sistemimiz bu farkı kapatmak adına, geçmiş deneyimlerimizden faydalanarak bir hikaye uydurmaya başlar..." diye devam eden bu kitabı özellikle alan içi okurlar için çok keyifli ve o kadar öğretici bir deneyim olacağını düşünüyorum.
Sinir bilimin temellerini öğrenmek adına okuduğum ilk kitap olmakla birlikte; bilinç ve bilinç dışı sistemin birbirleriyle mantıksız gözüken etkileşimlerinde, aslında "ben"i korurken neleri öngörüp bu tür radikal kararları (aslında saçma gözüken) aldığını anlamam için güzel bir eser olduğunu söyleyebilirim.
Bu tür savunma mekanizmaları bizlere mantıksız gözükse dahi bu kutuyu iyice eşelediğimizde, kurulan düzene hayranlıkla bakmak işten bile değildir ki hala bilmediğimiz pek çok şey var. Özellikle beyin araştırmalarının olağanüstü hızla arttığı , soruların cevaplardan daha elzem olduğu 20.yüzyılda davranışlarımızın temeline bir de Sternberg'in perspektifinden bakmamız gerektiğini düşünüyorum.
Sternberg bu mekanizmaları bizlere açıklarken, kendi vakalarından alıntılar dahil etmiş ve bol bol literatür taramış. Aynı zamanda bir beyin haritası eklemeyi de unutmamış. Hem alan içi hem alan dışı bir çok okurun "kendimizi" anlamamız açısından bu kitaptan kendine güzel dersler çıkaracağını düşünüyorum.
Felsefe hayatımızın vazgeçilmez bir parçasıdır, aslında onu hafife alsak da ona sık sık başvuruyoruz. Pratik hayatımızda sürekli düşünüyoruz, eylemler gerçekleştiriyoruz ama bunlara geri dönüp ne gibi anlamlar ifade ettiği konusunda bence ona haksızlık ediyoruz. Bu bağlamda felsefeyi daha da irdelememiz gerektiği kanısındayım. Düşünme yöntemimizi geliştirmek, kendimizi ve çevremiz hakkında daha etkin kararlar almak, kişisel ve toplumsal değer ve yargıları daha iyi benimsemek adına, felsefe okumanın önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü hedefi “düşünmeyi” öğretmektir.
İşte tam da burada devreye giren felsefe çağının soyut filozofu Sokrates, kendisinin hiç yazılı eseri olmasa da bizlere öğrencisi olan Platon’un kaleme aldığı bu eserde “bilgi ve erdem” kavramlarının öneminden bahsediyor. Soyut dedim çünkü doğa filozofları dışında “ruh” kavramını ilk kez ele alan Sokrates’in ta kendisidir.
Sokrates iyiliğe, doğru bilgiye, erdeme o kadar çok değer veriyor ve onları o kadar yüceleştiriyor ki -kitabı okuyunca daha iyi anlayacağınız üzere- bu bilgeliğin kendisine tanrıdan tarafından verildiğini ifade ediyor.
“Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir” sözüyle Sokrates; kendi toplumunda en bilge adam olduğunu, hem bilge olup hem de hiçbir şey bilmediğini, kendisine verilen bilgeliğin tanrıdan geldiğini, ben bir bilge olduğum halde hiçbir şey bilmiyorsam bizleri yaratan tanrı ne kadar bilgedir düşüncesiyle de tanrının yüceliğine dikkat çekiyor.
Kendisinin “bilgi=erdem” öğretisine katılmasam da öğretilerini evrenselleştirmeyi başardı ve bunu yüzyıllar önce yaptı. Bu bağlamda tarihi eski olsa da ölümsüz fikirlerine kulak vermemiz gerektiğini düşünüyorum.
