Ömür
@omrtba
Dik dur ve Gülümse bırak neden gülümsedigini merak etsinler..
(Bibliosmia/Overthinker)
youtube.com/watch?v=4UmZNYh...
Acısı tazeliğini hiç yitirmeyen vedadır. Söyleyecek cümleler, birlikte gidilmesi planlanmış bir türlü gidilememiş şehirler, ağlanacak-gülünecek birçok gün hiç yaşanmayacaktır. En güzeli en iyi haliyle bırakılandır. Ancak o anda yapılacak veda içinde sıcak bi kucaklaşma arkanı dönüp gitmeye başladığında hıçkırırcasına ağlamayı taşır. Size en yakın olanla yolların ayrılıp zıt yönlere doğru uzaklaşmaya başladığında tarifi imkansız bir burukluktur arta kalan. Bilinir ki, yakınlıklar, paylaşımlar hayat sürdükçe sürer ancak o omzunda kayıtsız ağlamanın, sarhoşluğun, birlikte söylenen türkülerin yaşanan güzelliklerin ve tüm hatıraların artık tekrarı yoktur..
Reklam
Ben senin bakışlarında ki o hüzünlü hikayeye aşık olmuştum. Bir kaç saniyeden fazla gözlerine bakarsam, kendimi masal dinleyen küçük bir çocuk gibi hissederdim. Ve kaçırırdım gözlerimi gözlerinden. Sakinleşir, kendimi zamanın akışına bırakırdım. Derinlere dalıp bakışlarındaki hüzünle dans ederdim. Dudaklarında ki gülümseme bile, gözlerinde ki o hüznü silemezdi. Şimdi nedenini anlayabiliyorum. Çünkü sen gittiğin de, senin gibi bakmayı öğrendim. "Artık ağladığımda, gözlerimden yaş yerine hüzünlü kelimeler akıyor" Dalıp dalıp gidiyorum..
Gün gelir ezbere bildiğin telefon numarasını aklından ve rehberinden silersin, "Bir İki Üç çekiyorum" diye aynı fotoğraf karesine sığdıgın dünyadan sıyrılır gidersin. Doğum gününü, sesini, kokusunu, gözlerini unutursun ve beraber geçirdiğiniz her an her yer her anı her kahkaha kaybolur gider....
youtu.be/rmG3Dx8GaYo
Puan vermedi·224 syf.·
2018 109. kitabı
