Yalnızlığımla başbaşa karanlık sokaklarımda ve tarif edilemez bir duygu var gecenin her ayrıntısında, tatlı bir dokunuş sözlerinin noktasında.
Biliyorum sen bu düzene alışık değilsin, sıkılıyosun mesela ancak alışkın olsan adı aşk olmaz bununda. Gökyüzü, kırmızı yağmur damlaları aşkın maceraları ve sonradan başlayan yalnızlık çalgıları gözyaşlarıyla kalakala kalmış hayatın algıları başkalarının ne diyeceğini düşünen bir kadın kendini düşünmeye fırsatı olmayan bir diğer kadın mı oluşturur hep aşkı,
Onun için ayrılık toprağa benzer İnsan topraktan gelir ya ayrılıkta...
Seni sevmemesini dayanamaz duruma gelirsin. Bir film izlerken bile hep ikilemdesindir. Radyo dinlerken resim çizerken şiir yazarken bile aklın hep anahtar kelimededir. Seviyo mu Sevmiyo mu ama bu her ne kadar yorsada seni hayattan bezdirsede her geceni zindan etsede bir umutla hayata bakarsın. Geri dönse neler yapacağını düşünürsün onunla içinde acı var ama kalbin buruk değil bunu anla "Rağmen" dedik ya herkese rağmen. Acımasız hayata rağmen yanında bir başkasını görmene rağmen seni sevmediğini bilmene rağmen seversen bunun adı aşk olur. Tek taraflı olması büyük olmasının önüne taş çıkaramaz Aşk sen severken güzeldir o severken farklı bir özellik taşır sadece. Bu yüzden ne olursa olsun acı olan aşk değil insanlıktır çünkü; aşkın bir manası da mutluluktur..