"Güzel gülüyorsun, bunu çok harcama olur mu? bir de basit kadınlar uğruna şiir yazma, benden sonra bir kadına şiir okuyacaksan mesela, bu çocuğunun annesi olsun en azından. hayatını adayacağın kadına içini aç, meyve soyarken yanlışlıkla el kayması sonucu oluşan küçük bir bıçak izi gibi kadınlarla değil de jilet izi gibi geçmeyecek olan kadınla uyu mesela gözüm arkada kalmasın bu açıdan. seni doğru birinin yüreğine emanet ettiğimi bileyim. Bana sık sık yaz diyebilmeyi isterdim, ama adresimi öğrenmene müsaade etmeyeceğim; biliyorum ki gelirsin biliyorum ki “zaten geç kaldığını söylüyorsun, şimdi nasıl gitmekten söz edebilirsin!” der ve zorla geri getirirsin. Ah, göğsündeki her yarayı merhametle öptüğüm… geç kalınan hiçbir hayat, hayat değildir. hayatın olmayı dilerdim". Dedi ve gitti..!