Ömür
@omrtba
Dik dur ve Gülümse bırak neden gülümsedigini merak etsinler..
(Bibliosmia/Overthinker)
youtube.com/watch?v=4UmZNYh...
Anesteziyoloji
İstanbul
Mersin, 29 Nisan
567 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Beni kaybetmemek ya da üzmemek için bile olsa, gerçekten ne düşündüğünü söylemeyen insan samimi değildir. Çünkü bana göre samimiyetin yolu, dürüst ve açık sözlü olmaktan geçiyor. Sonucu ne olursa olsun, her zaman gerçekleri ve doğruları duymak istiyorum. Olmayanlar bir bir hayatımdan çıkmaya devam ediyorlar..☠
Yine gün batımını izliyorum. Gün batımını genellikle kavuşamayanlar, acı çekenler ve yolunu kaybedenler izler. Öyle içten izlerler ki neden gün batımı dendiğine kadar düşünürler. Sabah uyanırken güneşin doğumuna umut bağlayan sevenlerin gün batımında güneşin batışıyla beraber aslında içinde biriktirdiği kırgınlıkların, kıvılcımların ve yarım kalmışlıkların ortaya çıkmasına nihayetinde de gönle elim bir acı vermesine şahit olurlar, oluruz. Dillerine, dillerimize nakış ettiğimiz “oysa” kelimesinden nice hayallerde oluşturulan hayatlar kurmayı deneriz. Gelmeler, gitmeler, ayrılıklar, gurbetler, hasretler derken kelimelerden oluşan birçok hüzün ordusu düşmanımız kesilir bizim. Bakmayın kelimeler deyip küçümsediğime. İnsanı değirmen misali öğütürler. Küllerini göğe savururlar. Bir kez yaşanmaya görsün aşk. Üç harftir lakin kastı canın tam ortasınadır. Aşkın en kötü alışkanlığı gerçekten sevenlere uğramamasıdır. Bu yüzden candan olduk. Bu yüzden sonbaharda değil ilkbaharda solduk. Gün batımı diyordum hani. Gün aslında güneşin gitmesiyle değil sevgilinin gitmesiyle cana batar. Gün aslında uzağa dalıp gidene ok gibi batar. Canı elinden alıp götürür haberin olmadan da satar. Birkez tepetaklak olunca, aşka önünü ilikler hale geliyorsun. Yere inen güvercin misali. Bu nasıl örnek bu nasıl emsal demeyin. Güvercinler genellersek kuşlar en çok kanat çırpınışını inerken ve gökyüzüne kavuşurken yaparlar. Kavuşmaların kadere yazılmadığını görünce yere çapışımız sert olmasın diye çırpındık. Kanadımız olmasa da çırpındık. Çok soru soruyorum kendime bu günlerde. Cevabını bildiğim, bilmediğim ayırt etmeksizin sorular iliştiriyorum. Her cevabımdan “oysa” , “ama” , “fakat” gibi kelimeler payını almadan gitmiyor. Görenler ne kadar da gönlü zenginsin diyorlar. Bütün kederli kelimeler, şiirler,
Bilmiyorsun ki beni .. Görmedi ki gözlerimi gözlerin...
Ağlarken çirkinleşiyor muyum salya sümük? Daldığımda dudaklarım mı sarkar? ‘’İnce Memed’’midir ilk göz ağrım,’’Çalı Kuşu’’ mu? Baba mı seviyor muyum? Geceler yalnızlığımın yoldaşı mıdır? Sesim güzel mi? Yanık türküler mi söylerim oynak şarkılar mı?Bir kavganın ortasında can dostumu bırakıp kaçar mıyım? Hediye vermek beni iyileştirir mi? Rüyalarım hücum ettiğinde ağlar mıyım?, dişlerimi sıkıp? Her yeni gün ızdırap mıdır bana neşe mi? Hüzün mü yakışır bana en çok? Giden mi haklıdır her zaman? Kim kalan? Ayaklarım mı üşür hep? Yürek gibi güzel miyim? Kin uzak mıdır benden? Seni seviyor ve özlüyor muyum? Boynum bükük müdür? Dik miyim? Yarın ölebilir miyim? Daha ne kadar yaşarsın ? Hayır demeyi bilir miyim? İntihara meyilli miyim? Yaşamak bir tutku mudur sende? ‘’Merhaba’’mı senin esenlemen ‘’selam’ mı? Mercimek çorbası mı sevdiğin, yayla mı? Kestane kokusunu mu seversin, sevdiğinin ıslak saçlarının kokusunu mu? Bir Kürtçe ezgi duyduğumda boğazım düğüm düğüm mü olur benim? Mazlumdan yana mısın zalimden mi? En büyük zulmum kendime mi benim? Senin en büyük korkun reddedilmek midir? Şeytan tüylü müsün, melek yüzlü mü? İyi polisi mi oynarım kötü polisi mi? En büyük sermayem derdim midir benim, sevgim mi? Sevdiklerine hizmet etmekten mi hoşlanırsın? Hatırlanmak mutluluk mudur bana? Beni bilmiyorsun, seni öğrenemedim. Biz iki dakika bir araya gelebilme ihtimaline bile tutunamadık
BİZ TANIŞAMADIK!!!