Bazen kim olduğumu unutuyorum ayna karşında saatlerce kendimi izliyorum. Kendi oluşturduğum kapana kısılmış gibiyim. Kendimden kaçmak için sığındığım satırlarda buluyorum kendimi, ne kendimden kaçabiliyorum ne gerçeklerden. Yorgun düşmüş bedenim, zihnim hatta kalbime inat ayakta kalmakta ısrarcı bedenim. Neyin savaşını veriyorum bilmiyorum. Öylesine boşvermişki ruhum öyle akışına bırakmışki zamanı...Sürükleniveriyorum zamanla.Yüreğim bile kendi yorgunluğuna ihanet edip atmaya devam ediyor. Bense kendimle olan savaşımı sürdürüyorum... Sonları sevmeyen ben Son'u bekliyorum..🎈