Oysa iyilik diye bir şey yoktur, ne korkakların yaşadığı yeryüzünde ne de bizi kötülükten korusun, diye ömür boyu kendisine yalvarbilmemiz için dünyayı düşüncesizce ısrarla dolduran yüce Tanrı'nın cennetinde. 
Anadolu bilgeliği
Bardağın dolu tarafını görmek istemeyen boş tarafı ile oyalar seni
Bektaşi Türk kültürü, fars ve arap kültürü Anadolu da bir araya gelince koptu birlik ve beraberlik
Kim mi kopardı?
Bu soruya kim kin adına koparmak istiyor onu bulmak gerekir ki
Çağın ilmi buna yanıt verdi
Bu birliği beraberliği ve bütünlüğü bozmak isteyenler her birine bir kıyafet giydirdiler sonradan yeni çıkarlarına uygun
Biri mevlevi tarikatı kurucusu olarak Farisi olduğu halde Rumi oldu
Biri Endülüsten geldi guya Anadolu'ya arap doldu
Hacı Bektaş Veli ve Yunus Emre ne oldu diye bu çağda birde soran oldu
Nasrettin Hoca'dan bahsedenler nedense birden bire ortadan kayboldu
Keşke yunan kazansaydı diyenler felsefeci ve tarihçi oldu
Kimin kafası neden yine kin ile doldu?
Tasarrufu sevgi ile yüreğe taşıyan leduni ilmi Anadolu da neden yeniden öz kök niteliği hatırlatmak zorunda kaldı
Çareyi batı felsefesinde arayanlar kök ahlakından nasıl oldu?
Biri yine dini siyasete alet etti ne var ne yok Anadolu'yu talan etti
Cebi, karnı ve beyni boşaltıldığı için toprağı ile çölleşen neden Anadolu insanı oldu?
Sevgi etik ahlakı yeniden edep erkan yurdu Anadolu gibi kendine özgü ilmi kadim uyanış bir ömür yaşam yolculuğu ile eyleme dönüşünce us ve duyunc durgunluğu kimi vurdu?
Sorular yanıtlardan çok ise sorunların dağ gibi büyük bir zulüm olduğu için Anadolu bilgeliği yüreğini ortaya ataları yine koydu.
Reklam
Uzun zamandır beni böylesine içine çeken, okurken sürekli “Acaba mı?” dedirten ve ters köşe hissini sonuna kadar yaşatan bir psikolojik gerilim okumamıştım. Stacy Willingham’ın “Karanlıktaki
Dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir miydi?
Yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz
bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak;
herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir ana bir ömür
kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak... Ve bilhassa
bütün bunları anlatacak bir insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu
bekleyerek yaşamak...
Dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir miydi?
Zaten Yanı ßaşında 🌴
İnsan hafızası ilginç çalışır. ßir şeye sahip olduktan sonra onu ne kadar çok istediğini unutur. O özlem, o heyecan, o " keşke olsaydı" duygusu bir anda yerini sıradanlığa bırakır.
Oysa mutluluk yeni şeyler edinmekten değil, eldekini yeniden görmekten gelir. Yanı başındaki insanı, sahip olduğun sağlığı, küçük ama değerli anları fark etmekten gelir.
Pek çok insan aradığı şeyin zaten yanında olduğunu bilmeden bir ömür geçirir. ßelki de en büyük kayıp bu. ☕️
Reklam
Reklam