önder polat
@ondplt
Kapılmış gidiyorum bahtımın rüzgârına
Rabia, ömründe bir köşe daha dönmüş gibi. Köşeleri o hiç sevmez. Dönerken insan asıl kendisini arkada bırakır. Köşenin bu tarafında başka bir insan oluverir.Fakat arkada bıraktığıda kendisinide bırakmaz. Her köşe döndükçe bir yeni benlik ..en yenisi en önde,en eskisi en arkada. Art arda yürüyen bir sıra insan...işte bunların hepsi bir tek Rabia.
Reklam
İnsan ancak düşebilecegi yere kadar düşer.
Feleğin çarkı dönüyor,insanlara kısmet dağıtıyor,talihlerini tespit ediyordu.
Bir zaman konuşmadılar. Altı seneyi geçen dostlukları, onları bir araya gelince mutlak lakırdı söylemek mecburiyetini hissettirmeyecek kadar birbirine alışmıştılar.
Rabia kendi gibi fukara ,çalışan sınıfın kızıydı. Onlara fena haber verilirken zaman kollamak mukaddime yapmak lazım degildi