Aslında varlık bir bilmece görürsen ...
Görmek istemeyenlerin kahkahalarına,
Anlamayanların mimiklerine,
Arada kalanların soğukluklarına karışmış
sessiz bir ihlal...
Ve öyle bir mana var ki;
öylesine verimli, öylesine derindir ki,
bütün aşkları ya da ışıkları
kendine hayran bırakır aslında.
Bu kaos zor, bilirim... Ama anla;
Geride kalmak mühim değil.
Kimsenin daha ileri gidemeyeceğine delilsin.
Hayat öyle bir filmdir ki;
Oynarsın ama sonunu bilirsin işte .
Kimsede ahın kalmasın ahtın da;
Rahatla ve affet.
Bir sonraki seviyede herkes,
kendi parmaklarının arasında kalacaktır.
Kendi kafesinde uyuyacaktır.
Karanlık bile yolunu bulacaktır.
ve yine kendi kendine uyanacaktır.
Belki de... anlayacaktır.
Ama anlatmayacaktır hiç .
O_o