Yukia Mişima’nın Denizi Yitiren Denizci romanında pes etmek üzerine çok anlamlı bir tasvir vardır.
“hiç aklına geldi mi? sahil denizin pes ettiği yerdir. pişmanlıkları, yorgunluğunu, üzüntüsünü taşıyıp bıraktığı yer. sahili gördüğü zaman deniz bırakır inanmayı ve söner umutları, tıpkı dalgaları gibi.
biliyor musun, bana ilgisiz bakan gözlerin benim sahilim oldu.”
yine de yaşadığın, sana yaşatılan her şeye teşekkür et. en kötü anının bile bugünkü halinde emeği var. sana kötülük yapanların bile bugün iyileşmende emeği var.