çevrenize bakın; iyi olanı takdir etmekten, güzele güzel demekten, kıymet vermekten, emek hırsızlığı yapmayana, kaynak gösterene saygı göstermekten çekinmeyin.
istanbul’da her kadın yürürken önüne bakması gerektiğini bilir. çünkü yarım saniyelik bir göz teması, hayatının akışını kaydırabilir!
- yeşim çobankent
çünkü insan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
onu bekliyorum, evet, her gün, her an bekliyorum, ama tuhaf bir bekleyiş bu. umutlanmadan, hatta sanki hiç önemsemeden bekliyorum. bir üzüntü hissetmiyorum artık. bu bekleyişim en önemli yönü, sürekli bir durum olması; düşüncelerimin, hayatımın doğal bir parçası gibi.