Beni doğurduğunda kendini öldürmüştü annem ve biz bir ölüyle yaşamanın ne denli zor olacağını henüz bilmiyorduk.
Bu zorlukla mücadele hepimiz için farklı hallerde oldu. Babam susmayı seçti, ablam kaçmayı, ben ölmeyi...
Ah ben! Ah zavallı ben hiç iflah olmadım.
Sadece yapamayışların insanı oldum. Sırtımdaki fazlalık yüzünden eksik kaldım, yalnızdım ve hep sustum. Susturuldum. Duyulmayınca susmayı öğretti hayat.