Tuğsem
@orion_v00
bir tutam saçmalık, bir tutam pişmanlık, bir tutam nane ve birkaç damla limon
85 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
geç kalınan şeyler için mucizeler beklemekDuygu ve Düşünce
Hayat akışında çok fazla şeye geç kalıyoruz. Derse, işe, arkadaşlarımızla buluşmaya, bazı cümleleri kurmaya, bazı duyguları söylemeye hatta belki hissetmeye bile... Bunu dibine kadar yaşadığım bir yıl oldu 2025. Oradan oraya savrulduğum bir yıldı. Bu cümleyi daha önce kurmuş muydum başka bir yıl için hatırlamasam da o zamanlar için kesinlikle abartılı bir cümleymiş, bu yıl içinse kesinlikle başka şekilde tanımlama yapamam.
Uzun zamandır, sanırım 2 yıla yaklaşan bir süredir de buraya uğramıyordum. 2026'nın ilk zamanlarında hayatımdaki neredeyse her şey değişmişken tanıdık hissettiren, ben olabildiğim bir yere gelme ihtiyacı duydum. Ve işte buradayım, upuzun bir iç dökme yazısıyla!
Bir sürü yeni insan tanıdım, hiç yapmadığım aktiviteler deneyimledim, çok fazla yer gezme şansım da oldu. Başlangıç masalsıydı, sonu ise tam bir kabus. Sahip olduğum çoğu şeyi kaybettim. Kendime inancımı, özgüvenimi, arkadaşlarımı, sevdiğimi bir tık geç fark ettiğim için hatalarla kendimden uzaklaştırdığım bir insanı... Tüm bunların akabinde gerçek bir kimlik krizi de peşimi kovalamaya başladı. Hiç bu kadar duygusal yükün ve düşüncenin altında aynı zaman dilimi içinde kalmamıştım. 1 haftada bir insanın hayatı tepetaklak olabilir miydi, bu mümkün müydü? Ertelemenin ne kadar lanet bir şey olduğunu her detayıyla görmüş oldum. Kafa karışıklıklarının çok büyük sonuçları olabileceğini de... Kötü bir karar vermek bile kararsız kalmaktan iyiymiş gerçekten. Bu söze inanmazdım, doğru bulmazdım daha doğrusu.
Tüm bunların sonucunda yoruldum. Bir şeyleri toparlayabilmek için fazlasıyla geç kalmıştım ve toparlamaya çalışırken elime yüzüme bulaştırdığım için artık imkansızdı da. Oturup bir mucize gerçekleşmesini beklemek bile faydasızdı, gerçekleşmeyeceğini biliyordum, o kadar da şanslı değildim o dönem.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Eskisi kadar kitap okumuyorum, eskisi kadar müzik dinlemiyorum, eskisi kadar çalışmıyor, eskisi gibi resim çizmiyor, eskisi gibi düşünmüyor, eskisi gibi konuşmuyorum… Liste daha da uzayıp gidebilir elbet.
Değişimin kaçınılmaz olduğu doğru olsa da bazen beni ben yapan her şeyin bu kadar değişmiş, eksilmiş olması beni boşluğa sürüklüyor. Ben kimdim? Şu an kimim? İleride kim olacağım? Bazen gerçekten merak ediyorum. Burası bile eskisi gibi değil. 12. Sınıfta üniversite sınavına girmeden birkaç ay önce açmıştım bu hesabı. Kitap okumayı zaten seviyordum ve sınava çalışmak yerine de kitap okuyordum. Buraya geldikten sonra daha da kaçış yeri olmuştu kitaplar benim için. Tanıştığım 2-3 insan, yaptığım yorumlar, alıntılar, beğendiklerim… gerçekten kafamı dağıtan bir yerdi. Uzun bir süre de böyle devam etti. Nadiren uğramaya ve bir şeyler paylaşmayı bıraktığım vakitlerde dahi stalker gibi girip girip bakardım sürekli. Yakınlık kurduğum insanlarla konuşmasam bile burada olduklarını bilmek yalnızlık düşüncesinden bir noktada koruyordu sanırım beni. Son birkaç ay hatta belki de daha fazla süredir kimseyi bulamıyorum oysa. Hiçbir şeyin eski tadı yok, burasının da… dönemsel mi diye düşünüyordum başta, her şey üst üste kötüye gidiyordu. Minik minik şeylerdi ancak bazen minik sorunlar büyüklerden daha çok bunaltır ya insanı, herkes yaşamıştır, tam olarak öyleydi. Buraya kaçmaya çalışmıştım, hayalet gibi takılacaktım vs ancak geldiğimde geri çevrilmiş gibi hissettim. Bilmiyorum…
Değişim, iyi veya kötü fark etmeksizin bazen gerçekten en korktuğum şeyin bu olduğunu düşünüyorum.
Lafı daha da uzatmazsam şayet şu sıralar tek istediğim bir haziran gecesinde, açık camımdan gelen hafif yaz akşamı esintisiyle yatağımda müzik dinleyerek düşünüyor/kitap okuyor olmak. Sadece o yaz gecelerine geri
çok fazla sorum var oysa birçoğunun cevabını bulamadım
kötü olan kısımda cevapların değişken olması...