Özge
@osqhe
194 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Agota hanımın en kıymetli ve sansasyonel üçlemesi sonunda bitti. Yazarın kurgudaki inceliğine, zekasına hayran kaldım.
Her bir kitap farklı tarz anlatımla yazılmış. İlk kitap masalsı bir anlatıma sahipken, ikinci kitapta bir anda üçüncü tekil şahısa geçiyor. Son kitapsa kimin kim olduğunu kavramakla sayfaları geçiriyoruz.
İkinci dünya savaşında anneleriden ayrı kalan ikiz erkek kardeşlerin başlarından geçenleri okuyoruz. Yazarın macar olduğunu bildiğimden, kurguda bahsettiği kasabanın Macaristan’da bir yer olduğunu tahmin ettim. Ancak yazar o kadar akıllıca yazmış ki kurgu hiç lokasyon bilgisi vermiyor. Tam bir yersiz kurgu. Biraz tarih bilginiz varsa hayal etmek zor olmuyor.
Savaşı daha çok insan ve toplum üzerinden anlatmış. Savaşla ilgili diplomatik ya da siyasi olaydan bahsetmiyor. Bu yönüyle çoğu kitaptan farklıydı.
Kalemi fazla sert ve yalın. Yalın kelimelerin okuyucuyu bu kadar etkilemesine şaşırdım.
Hoşlanmadığım tek şey bazı sahnelerin ya da belirtilen detayların gereksizliği. Ayrıca içerisinde ciddi anlamda ensest, tecavüz, pedofili, mazoşizm, hayvan şiddeti var. Sorun olansa bu durumların savaş yaşamış toplumda normal olmasını hissettirmesi, adeta normalleştirmesiydi. Kurguda insan ve toplumla ilgili güzel incelemeler yapmışken, bu kadar sert durumları normalleştirmesine gerek var mıydı!!
Yine de okuduğuma memnunum. Tüm külliyatı bitirmek için sabırsızlanıyorum.
Reklam
Buram buram Ege kokan bir roman. Her sayfası bizden, kültürel senfoni, tarihin sayfalarında gezinti sanki. Ahmet Büke’nin kalemine hayran kaldım. Ayrıca Manisa’dan böyle bir değerin çıkmasına çok sevindim. Köstence’de yaşayan bir balıkçı ailesini konu alıyor. Kitap sayesinde Köstence Adası’nın İzmir’deki Uzun ada olduğunu öğrendim. Kitap içerisindeki her bir karakterin hikayesi içinize dokunuyor. Sırada devem kitabı Kırmızı Buğday var.
Anksiyete ve depresyon üzerine samimi, içten metinleri ve çizimleri olan şahane bir grafik roman. Her cümle çok gerçekçiydi. Bu durumu yaşayan ya da yaşamayan herkese dokunacaktır. Tavsiye ederim.
“Burada yeteri kadar kendi fotoğraflarını çektiklerine ikna olan yeni evliler, bir sonraki fotoğraf mekanına yetişmek için asansöre doğru ilerlediler. Langdon böyle zamanlarda artık sadece başkalarına göstermek için bir şeyler yapıldığı hissine kapılıyordu.”
“Shakespeare, Homeros ve Horace, insanın ‘ünlü’ olma arzusunun aslında başka bir insan özelliğinden, ölüm korkumuzdan kaynaklandığına inanıyorlardı. Ünlü olmak, öldükten çok sonra bile hatırlanacağınız anlamına geliyordu. Şöhret, bir çeşit ebedi hayat imkanı sunuyordu.”
Reklam