Alper
@ourmutualfriend
772 kütüphaneci puanı (Geçen ay: 14)
436 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Ortada güzel ve ilginç bir konu olsa da yazarın dilini pek başarılı bulmadım. Yer yer çok tekrar eden şeyler vardı. Ayrıca ne yalan diyeyim bazen bir propaganda metni okuyor gibi de hissetmedim değil. Amerika’nın alttan alta övülmesi bence olayların inandırıcılığını da zedelemişti. Yabancı incelemelerde de aynı sorunlara parmak basıldığını görmem beni pek şaşırtmadı haliyle. Bir de kitabın daha başlarında yazarın Japonluğu göklere çıkarırken Kore kimliğine karşı büyük bir ön yargısı olduğunu gördüm. Bunlar üstelik daha Kuzey Kore’ye gitmediği zamanlardaydı. Haliyle Kuzey Kore’de yaşadıklarının bir kısmının doğru olmaması çok olası. Ayrıca sonlardaki bencilliği beni çok rahatsız etti. Kendi rahatlığı için bir çırpıda ailesini bırakabilmesi ne olursa olsun onurlu bir davranış değil.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Açıkçası kitap beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Oysa ilk bölümleri çok çarpıcı bir şekilde başlamıştı. Daha ilk sayfalardan gelen bir ölüm ve ana karakterimiz Jamie’nin hayaletleri görüp onlarla konuşabilmesi gerçekten çok güzel bir başlangıçtı. Ama sonra hikayedeki heyecan yerini bir durgunluğa bıraktı. Sürekli Jamie ve annesinin pek de ilginç olmayan hayatlarını okuduk. Jamie’nin yer yer çocuk gibi davranıp yer yetişkinvari konuşması bana pek de sempatik gelmedi açıkçası. Annesi ise zaten daha baştan beri pek sıkıcı bir karakterdi. Onun olduğu bölümler adeta kitabın kurgusuna yük gibiydi. En sevdiğim kısımlar ise Jamie ve Prof. Burkett arasında olan diyaloglardı. Gerçekten çok doyurucu kısımlardı bunlar ve Burkett bana göre kitabın belki de en iyi karakteriydi. Her ne kadar çok göremesek de.
Kitabın neredeyse sonuna kadar hep sıkıcı bir ortam vardı. Sonlardaki kısa aksiyonu saymazsak genel olarak zayıftı bence. Stephen King’in kalemine pek yakışmayan çalışma olmuştu bana göre.
Ayrıca en kötü noktalardan biri de, iyi-kötü polis arasında gidip gelen Liz karakterinin üstünde yeterince durulmamasıydı. Eylemlerinin arkasındaki gerçek nedenler daha iyi aktarılabilirdi. Ama onun yerine bir çırpıda kenara atılmıştı sanki. Büyük bir haksızlıktı bence bu durum.
Stephen King hayranları için pek tatmin edici bir kitap olacağını düşünmüyorum. Ama gene de karar sizin.
Kitabın ilk birkaç sayfası son derece heyecanlı geçti. Açıkçası böyle heyecanlı bir giriş beklemiyordum. Ama sonra ne olduysa her şey bir anda sakin havaya büründü ve neredeyse kitabın sonuna kadar da böyle devam etti. Bir türlü o beklenen aksiyon başlamayınca sıkılmaya başladım açıkçası. Üstüne üstlük olayların doğaüstü bir durum mu insan eseri mi olduğuna dair doğru düzgün ipuçları verilmemesi de çok büyük bir eksiklikti. Bu durumun açıklığa kavuşması sonlara doğru pat diye olunca beklenen vurucu etkiyi de yaratmadı maalesef. Kitap bir gerilim romanı değildi benim gözümde. Araya birkaç gizem serpiştirilmeye çalışılmışsa da çok etkili olmamıştı. Maalesef alelade basit bir romandı günün sonunda. Kitabın direkt son 20-30 sayfasına geçseniz bile inanın hiçbir şey kaybetmezsiniz. Üstelik sonuç kısmı da hiç tatmin edici değildi. Kesinlikle tavsiye etmeyeceğim bir roman.
Kitap 9 yaşındaki Skid’in gözünden anlatıldığı için başlarda son derece keyifli ve sıcak bir havaya sahipti. Yaşanan olaylar ve aile bireylerinin bunlara verdiği tepkileri bir çocuk üzerinden gözlenmesi son derece güzeldi. Ama bir yerden sonra hikaye akmamaya başladı. Hep dönüp dolaşıp aynı yerleri okuyorduk sanki. Kitap o kadar dar bir alana sıkışmıştı ki ortalarından sonra iyice sıkıcı bir hal almaya başladı.
Bence yazar diğer aile bireylerinin de gözünden bir şeyler anlatsaydı çok daha zengin bir anlatım ortaya çıkardı. Üstelik hikaye de daha ilginç bir hal alırdı. Ama tek kişi üstünden yapmakta ısrar ettiği anlatım yüzünden bence diğer karakterleri tam olarak asla anlayamadık. Özellikle Frico gibi çok önemli bir karakter tam bir muamma olarak kaldı. Gerçekten heba edilmiş bir çalışmaydı maalesef.
Dracula efsanesi hakkında son derece doyurucu ve kapsamlı bir metindi.
İlk başta yazar 1400’lü yıllardaki tarihi olayları detaylıca sunmuştu. Zira Dracula efsanesinin ortaya çıkışı da o zamanki hükümdar Vlad’i temel alarak gerçekleşmişti. Gördüğüm kadarıyla Vlad başarılı bir devlet adamı olmasının yanında son derece ekstrem davranışlar da sergileyen biriydi. Bu dengesiz davranışların altında pek de hasarlı bir kişilik vardı muhtemelen. Yaptıkları yanında olsun, karşısında olsun herkesi ürkütmeye yetiyordu. Eh böyle bir karakterin üstünden böyle mitler ortaya çıkması da şaşırtmadı o yüzden.
Kitaba dair sevdiğim bir nokta da yazarın Vlad’in farklı ressamlar tarafından yapılmış resimlerine yer vermesi. Bu resimlerin neredeyse hepsi birbirinden farklı bir şekilde resmedilmişti. Osmanlı taraftarı gibi görünenden tutun da tam tersi bir kurtarıcı gibi çizilenler dahi vardı. Yehuda gibi aktarılan Vlad de şüphesiz kendi dininden insanların da ona pek güvenmeyişini temsil ediyordu.
O zamanlardaki etkileşimin şimdiye oranla çok yavaş olması yanlış aksettirilen bazı olayların dallanıp budaklanmasıyla bambaşka şeylere evrilmesine de sebep olmuş gördüğüm kadarıyla. Bu sayede de her insan sanki kendisinden bir şeyler ekleyerek yaratılan bu efsaneye bir katkı sunmuş.
Son olarak yazarın günümüzden dahi referanslar vererek vampir kavramının nereden nereye geldiğini iyice okura kavratması çok hoşuma gitti. Bu efsanenin ileride bulunacak tarihi kaynaklarla daha da karmaşıklaşacağını düşünüyorum. Zira hala bilinmeyen birçok bilgi mevcut. Eklemeler yapıldıkça insanlar arasında bir ayrışma yaşanacak bu da yeni mitler doğuracak şüphesiz.
