''Neden ağlıyorsun?''
''Çünkü,'' diye fısıldadı Celaena. Sesi titriyordu. ''Bana dünyanın nasıl bir yer olması gerektiğini hatırlatıyorsun. Dünyanın nasıl bir yer olabileceğini.''
''...Yapayalnız olacaksın.''
''İdare ederim.''
''Fakat ben edemem. Sen oradayken ben her gün ne halde olduğunu merak edeceğim. Seni...seni unutmayacağım. Bir saatliğine bile.''