Ozan Yıldırım

Ozan Yıldırım
@ozannyildirim
Bir masaldır gürültücü bir salağın anlattığı ki yoktur hiç bir anlamı.
Yalnızlık ~
İlgi duymuyordum, hiçbirşeye ilgi duymuyordum. Nasıl kacabilecegime dair en ufak bir fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa, benim anlamadığım birşeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de, mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar mi? Tanrım, çaba gerektiyordu, beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi. Beni tanıyan herkesin size söyleyeceği gibi makbul biri değilim, kötü adamı sevdim hep, kanunsuzu, hergeleyi. İyi işleri olan sinek kaydı traşlı, kravatlı tiplerden hoşlanmam. Ümitsiz adamları severim, dişleri kırık, uslari kırık yolları kırık adamları. İlgimi çekerler, küçük supriz ve patlamalarla doludurlar, adi kadınlardan da hoşlanırım coraplari sarkmış, makyajlari akmış, sarhoş ve küfürbaz kadınlardan. Azizlerden çok sapkinlar ilgilendiriyor beni. Serserilerin yanında rahatimdir çünkü ben de serseriyim. Kanun sevmem, ahlak sevmem, din sevmem, kural sevmem.Toplumun beni şekillendirmesinden hoşlanmam. Hiç yalnız hissetmedim kendimi. Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde. Kendimi çok kötü hissetigim oldu ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi daha hissetmemi sağlayacağını düşünmedim. Yada birkaç kişinin. Başka bir deyişle yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam. İbsenden bir alıntı yapacağım; "En güçlü insanlar genellikle yalnızdır". Hiç bir zaman içimden şuh bir sarışın içeri girince kendimi daha iyi hissedeceğim, diye geçirmedim. Azimli olmadığım doğru, ama azimli olmayanların da yaşayabilecekleri bir yer olmalıydı, mevcut yerlerden daha iyi bir yeri kastediyorum. Sabahin altı bucugunda bir çalar saat sesiyle uyanıp; yataktan fırlayan, giyinip zorla birşeyler atistiran, sicip, iseyip, dişini fircalayan, saçını tarayan, başka
Alıntı
Reklam
Yaşamda sadelik, düşüncede ihtişam!
Alıntı