Smtih'e göre işbölümü kuşkusuz milletlerin zenginliğini sağlayan temel faktördü, dolayısıyla daha eşit bir toplum için bunun ortadan kaldırılması düşünemezdi. Gene de ekonominin ilerlemesine neden olan ve bu ilerlemeyle birlikte gelişen işbölümünün başka bir sonucunun da farkındaydı. İnsanların büyük bir kısmı, birkaç basit işlemi yerine getirerek nihai ürünün küçük bir parçasını üretmeye başladıklarında bütün üretim sürecine akıllı bir varlık olarak katılma imkanını kaybedeceklerdir. Bu nedenle Smith'e göre "Bütün hayatı, belki hep aynı şekilde sonuçlanan ya da neredeyse aynı olan bir iki basit işi yerine getirmekle geçen insan, aklını kullanmaya ya da daha önce hiç karşılaşmadığı güçlükleri bertaraf etmek için çözüm yolları bulmak üzere yaratıcılığını sergilemeye hiç fırsat bulamaz. Bu yüzden de doğal olarak böyle bir çaba gösterme alışkanlığını yitirir ve genel olarak bir insan ne kadar ahmak ve cahil olabilirse o kadar ahmak ve cahil olur. Bu durum insanların asil duygularının, hatta sıradan yeteneklerinin yitip tükenmesine yol açarak onları küçültür. Muhakeme yetenekleri özellikle ulusun çıkarlara söz konusu olduğunda yetersiz kalır. Başka bir deyişle, toplumun hem özel hem de kamusal alanlarında yetersiz varlıklara dönüşürler.