Kocaman loş bir karanlık duruyor ruhumuzun karşısında, gözlerimiz gibi duyumlarımız da bulanıklaşıyor bu karanlığın içinde ve ne kadar hasretiz, ah, bütün varlığımızı vakfetmeye ve o tek, o büyük ve muhteşem duygunun sevinciyle dolup taşmaya.
“ Ben de hasta bir çocuk gibi bakıyorum minik yüreğime; her istediğini yapmasına izin veriyorum. Kimseye söyleme bunu, birileri çıkıp beni ayıplayabilir. ”