Özge

Sürekli aynı şeyleri tekrar ediyorsan ve sonuç değişmiyorsa,yolu değiştirmenin vakti gelmiş demektir.
Reklam
Geçmişimiz karakutu gibidir, ne kadar darbe alırsa alsın içindekiler kaybolmaz fakat dönüşebilirler.
Artık haklı çıkmaya çalışmıyorum. Uzaklaşanların peşinden koşmuyorum. Özür dilemesini bilmeyenlerden af beklemiyorum. Bırakıyorum… Kapanmamış sayfaları kapatıyorum. Gülümsüyor — ve uzaklaşıyorum. Artık sessizlik beni rahatsız etmiyor. Herkesin kendi içinde bir fırtına taşıdığını biliyorum artık. Ve eğer biri gerçekten konuşmak istiyorsa… doğru kelimeleri bulur. Artık herkese hoş görünmeye çalışmıyorum. Aynamla savaşmıyorum. Beyaz saçlarım benim için bir felaket değil. Ve bu beden… Bu beden benim yuvam. Bana hiç ihanet etmedi. Bu bedenle sevdim, kaybettim, uykusuz geceler geçirdim. Ona nasıl kızabilirim ki? Yaş alıyorum… ve ilk defa, gerçekten yaşadığımı hissediyorum. Koşturmadan. “Gerekli”leri olmadan. İstediğim şeyleri istemekten suçluluk duymadan. Kahvemi hâlâ sıcakken içiyorum. Mesajlara ancak içim huzurluyken cevap veriyorum, çünkü “hemen cevap vermeliyim” baskısı artık yok. Rahat kıyafetler giyiyorum. Olduğunda, yağmurun sesini dinliyorum.
Senin için bir önemi kalmadığında o istediğin şey ayağına gelecek.
Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim,geceleri yalnız ağlarım. Oğuz Atay