Hâlâ seni seviyorum diyebiliyorken bunun değerini bilmiyorsun. Aşkım derken, her sabah günaydın derken, hatta kavga ederken bile özleyeceğini anlayamıyorsun. Onu mutlu etmek için uğraşıyorsun, bağlanıyorsun, hayaller kuruyorsun ama bitebileceğini düşünemiyorsun. Bitince de anlamıyorsun ki, hiç bitmeyecek gibi sevince, hep gelecekmiş gibi bekliyorsun, tekrar başlar diyorsun ama onunla geçen her saniyeyi özleyeceğini anlayamıyorsun. Önce geceler uzuyor senin için. Ne sen Leyla oluyorsun ne o Mecnun. Ama gecen, çöl geceleri kadar soğuk oluyor. Gözünde yaşlar, aklında umutlar beliriyor. İçkinin anlamı değişiyor senin için, yanlış yaptığın her şey için kendini suçluyorsun. Çöldeki su kadar yalnızsın ama bu sana serap kadar güzel geliyor. Onu her yere yazıyorsun ama ona yazamıyorsun. Acılarla olgunlaşıyorsun ve şunu biliyorsun ki, gecenin en karanlık ânı, sabahın ışıklarına en yakın olduğu andır. Dikkat et kendine, en azından her şeye rağmen yaşamaya değer bir hayatın var. Bize iyi bak.