"Körlük" diye bir kitap var. Şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum. Kitabın bir yerinde çok güzel bir kısım geçiyor:
Körlük, dünyaya salgın halinde yayılıyor ve bulaşıcı. Dolayısıyla bütün insanlığı karantinaya alıyorlar. Kimse göremez hâle geliyor. Bunlar bir koğuşun içinde karantinadayken, birinin tuvaleti geliyor. Çıkıp tuvaleti bulmak istiyor ama göremiyor. Sonra aklına bir şey geliyor, işte insanın çirkin yüzü de burada başlıyor. Ulan diyor, buradaki herkes kör, şuraya yapsam kim fark edecek? Gidiyor hemen oraya yapıyor. Sonra tuvaleti gelen her kör, o kokuyu referans alarak oraya tuvaletini yapıyor. Ve orada korkunç bir pislik birikiyor.
İşte toplum böyle bir şey. Ayıpladığı şeyleri normalleştiriyor zamanla.