Ben artık sevmekle kıskanmanın apayrı kavramlar olduğunu düşünüyorum. Kıskançlığın altında yatan çok çeşitli dinamikler olabilir:güven eksikliği,bağlanma problemi,özgüven eksikliği.. Ama bu dinamiklerden biri kesinlikle sevmek değil.
Zihin en çok ne zaman yalan söyler?
“Zihin, netlikten hoşlanır; belirsizliğe tahammül etmez ve kendi yorumunu katar. Bu yorum da çoğu zaman gerçeklerden değil, korkularından, deneyimlerinden ve özgüven yaralarından beslenir. Bu yüzden seni koruduğunu sanarak en kötü ihtimali merkeze alır.”
Reklam
Cahilin cesareti özgüven değildir.Alıntı
Özgüven, ilim ehline muhakkak lazımdır. İlim pısırık insanların işi değildir.Fakat aptal özgüveni denilen bir şeyi de var.Bilmediğin, başaramayacağın bir konuda özgüven sergilemek kendini tahlil edememekten kaynaklanır.
Günümüzde utanma duygusunun yitirilmesi, bir "özgürlük" veya "özgüven" gibi pazarlanıyor. Oysa utanmanın bittiği yerde arsızlık başlar. Arsız insan için tez de, antitez de, sentez de anlamsızdır; çünkü onun tek bir ölçüsü vardır: Kendi çıkarı ve kibri. Utanmayan insan, dinin en kutsal kavramlarını bile kendi çirkin eylemlerine kılıf yapmaktan çekinmez
Özgüven, sizin kendinizi değerlendirmenizdir. Başkalarının sizin hakkında ne düşündüğü ya da hissettiği değil, sizin kendi hakkınızdaki duygu ve düşüncelerinizdir.
Reklam
Reklam