Cemal Süreyya demiş ki:
“En zor savaş, kafanda bildiklerinle kalbinde hissettiklerin arasında verdiğin savaştır. Aklın, mantığın olmaması için sana bir sürü sebep sayar; bambaşka şeyler söyler. Ama kalbin der ki: ‘Hâlâ çok seviyorum.’ Aklın, mantığın der ki: ‘Olacak iş değil ya, artık boşver, önüne bak.’ Kalbin der ki: ‘Belki ileride bir şansım olur.’
Ve insan bence duygularını değil, mantığını, aklını dinlemeye başladığı zaman gerçek dünyayla karşılaşıyor. Çünkü o zaman savaşı tamamen kazanmış ve artık gerçek, ciddi dünyayla yüzleşmiş oluyorsun.”