Reklam
Senin o hiç sevmediğin çevrem, haftalarca bir kelime etmeden, gece gündüz demeden o kadar olayın üstüne hâlâ seni dinliyor benden. Boş yere bahaneler uydurup kendini kandırma, bu durum fazlasıyla yıpratır insanı..
Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.
Ortada bir sebep yokken kendi elleriyle güzel giden şeyleri mahveden insanlardan nefret ediyorum.
Reklam