Biliyorum yine karşılaşacağız.
Belki bir şehrin otogarında,
Aynı tren istasyonunda..
Belki de kalabalık içinde seslerimiz tanıyacak birbirini.
Sonra gözlerimiz çarpışacak iki yabancı gibi..
Kalp unutur mu hiç ağrısını...
Elbet bir gün neden seni bırakıp onu seçtiğimi anlatıcam sana, işte o zaman tarif edemediğin bi hisse kapılacaksın. Sonra ne mi olacak, ben senin içinde bir ukte olarak kalacağım. Benim mutlu olduğumu görünce tarif edemediğin o his birden boşluk hissine dönüşecek, yavaş yavaş kalbin sızlayacak, kiminle tanışsan tanış, kiminle görüşsen görüş sürekli ben geleceğim aklına. Çok pişmanım diyeceksin. Ama ben bir an olsun bile arkama bakmadan kaldığım sayfadan devam edeceğim. Umarım bana yaşattığın bu duyguları bir başkasına yaşatmazsın..