Özlem
@ozlemalex
Cahil kişilerin ruhu gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır. Önyargılar bu ruhlara, Kaya diplerinde biten otlar gibi sımsıkı yapışır, inatla büyürler. bunları söküp atmak, kökünü kurutmak zor mu zordur; bunu biliyordum.
Reklam
Perişan, iradesiz, kendimi kuru bir ırmak yatağına bırak verip uzanmıştım sanki. Uzak dağlardan bir sel boşandığını, azgın suların yaklaştığını duyabiliyordum. Yalnız, ne ayağa kalkacak iradem vardı, ne de kaçacak kadar gücüm. Baygın uzanmış, ölümü özlüyordum. İçimde bir nabız gibi atan, canlı ye benzer tek bir düşünce vardı: tanrı düşüncesi.
Uzaklaşmam gerekti ondan. Bunu iyice anlıyordum. Ne zaman, nasıl, nereye? Bilmiyordum daha.
Onun bilmediği derdiyle ben de dertleniyordum; bu derde derman olabilmek için nice özverilere katlanabilirdim.