Özlem Aladağ
@ozlemartemis
Hayatın renkleri, sayfalar arasında gizlidir. Kelimelerin büyüsü, ruhumu besler ve yeni maceralara yelken açarım.
Dijital Pazarlama | Reklam Yönetimi | Veri Analizi ve Raporlama
Boğaziçi Unıversıty
Fethiye
Malatya, 9 Temmuz 1997
630 okur puanıMart 2024 tarihinde katıldı
Kırık bölünmeye başladığında, ruhun eskisinden daha güçlü ve gerçek olur. Ben de bunu yıllar boyunca başarır. Hayat, beni tamamlayıcı olarak parçalayacak gibi geldi; kırıldım, tökezledim ve bazen oynayamayacak kadar yorgun hissettim. Her kırık, başlangıçta sadece acı ve dağılmıştı; ama düzenli olarak fark ettim ki, o parçalar aslında beni yeniden inşa eden taşlardı.
Geçmişte yaşadığım kayıplar, hatalar ve hayal kırıklıkları, ruhumun en derin katmanlarını kazıdı. Onu parçalamak, umursamamak, korkularımla ve acılarımla yüzleşmeme sebep oldu. İlk başta yıkıcı gibi görünen bu deneyimler, içten bir direnç ve derinlik yarattı; beni daha gerçek, daha cesur ve daha empatik bir insan hâline yükseltti.
Şimdi ne olursa olsun teşekkür edeceğim o kırık anlara. Çünkü onun parçası, beni ben yapan bir iz, onun yara ruhuna kazınmış bir ders. Birleşen parçalar, sadece bir bütün oluşturmakla birlikte kalır; İçerisinde daha derin bir anlayış, daha güçlü bir sabır ve daha gerçek bir kendilik yaratılıyor. Artık biliyorum ki, kırılmak oğlu değil; birleşmek ise ruhun en güçlü ve en özgün halidir.
#KırıkParçalardanGüç #RuhunYenidenDoğuşu
#AcıveDirenç #İçselGüç #KendiniİnşaEt
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazı duygular vardır, ağzını açsan eksik kalır; sussan içini yakar. Ben bunu en çok, bir şeyin anlatılması hissinip de kelimelerin yetersiz kaldığı anlarda silinir. İçimde olup bitenler cümleler sığmıyordu çünkü yaşadığım şey sadece bir olay değil, bir haldi. Bir bakışta taşan, bir sessizlikte ağırlaşan bir yüktü bu. Konuşmaya çalıştıça dağılan, sustukça derinleşen bir şey.
İnsan en çok da anlatamadığı yerden yoruluyor gerçekten. Kimsenin açamadığı düşünceleri, gecenin bir vakti ansızın ortaya çıktığı göğsüne oturuyor. Gün içinde gülümserken safra içinden bir parça eksik kalıyor. Ben de öyle günlerden geçtim; Herkesin arasında ama kimsenin içinde olmadan. Anlatamadığım şeyi, beni yavaş yavaş içime doğru çekti. Ve orada, sessizlik içinde kendimle yüzleşmek zorunda kalmak zorunda kaldığım
zaman şunu fark ettim: Kimseye anlatamadığım o yük, beni zorlamadı. Böylece beni ben yapan bir derinliğe dönüştü. Herkesin bilmediği, görmediği ama beni ayakta tutan bir güç gibi yerleşik içime. O sessizlikte sabri öğrendim. Dayanmayı, kendime tutunmayı, her şeye rağmen içeride bir yerde hayatta kalmayı başardım.
Artık biliyorum; bazı şeyler anlatılmak için değil, yaşanmak için var. Ve insan, en karanlığın sandığı aşkının içinde bile kendine ait bir ışık bulabiliyor. Kimsenin anlatamadığı o ağırlık, bir gün sana “sen buradan geçtin” diye fışkırtılıyor. Ve işte o an, yaşadıklarının seni incitmekten çok şekillendiğini anlıyorsun. Sessizliğin içinden çıkan o güç, senin en gerçek haliin oluyor
#sessizgüç #içdünya #derinlik #anlatamalardım #insanolmak
Kendi Gücünü Tanımanın Zorluğu Kararlılık ve SabırDuygu ve Düşünce
Hayatım boyunca hep fark ettim ki, insanlar iki şekilde yaşar ya başkalarının gölgesinde, sessiz ve görünmez; ya da kendi içindeki ateşi bulmuş ve etrafındaki dünyayı şekillendiren biri olarak. Robert Greene’in İktidar kitabını elime aldığımda, ilk başta bir “güç rehberi” okuyorum sanmıştım; ama çok geçmeden fark ettim ki bu, insanın kendi içsel dünyasında verdiği savaşların haritasıydı. Her yasa, bir uyarı değil, aynı zamanda kendi ruhunu tanımanın ve yönlendirmenin bir yolu gibi.
İlk yasalar, bana geçmişte yaşadığım durumları hatırlattı. İnsan ilişkilerinde yanlış anlaşılmalar, haksızlıklar, ihanetler… O zamanlar çoğu zaman kendimi çaresiz hissetmişimdir. Greene’in cümleleriyle okudukça, aslında o anlarda nasıl güçsüz olduğumu değil, nasıl güç kazanabileceğimi de öğrenmiş oldum. Gücün sadece fiziksel veya maddi şeylerden ibaret olmadığını, zekânın, sabrın, gözlemin ve insan psikolojisini anlamanın en büyük güç olduğunu fark ettim.
Bir sahne vardı ki, uzun süre aklımdan çıkmadı. Greene, bir liderin, çevresindekilerin zayıflıklarını ve arzularını anlaması gerektiğini anlatıyor. Bu bana iş yaşamımdaki anları hatırlattı; bir toplantıda sessiz kalan, ama aslında en güçlü kararları vereni düşündüm. İnsanların dışarıya gösterdikleri ile iç dünyaları arasındaki uçurumu görmek… İşte gerçek iktidar orada başlıyor. Ve insan, kendi içindeki dengeyi bulmadan, bu dünyada gerçekten etkili olamaz.
Kitapta anlatılan bazı yasalar sert, hatta acımasız görünebilir. Ama Greene’in metodu, merhametsizliğin değil, farkındalığın gücünü öğretiyor. “Kendi değerinizi anlamadan, başkalarının gözünde nasıl değerli olabilirsiniz?” sorusu zihnime kazındı. Bu yasalar, sadece başkalarına karşı değil, en çok kendimize karşı uyguladığımız bir aynayı da temsil ediyor. Geçmişimde kendi değerimi
Günah Keçisi Arayan Güç SahipleriDuygu ve Düşünce
Hangi modern lider hatalarının sorumluluğunu kabul eder ki? Suçlayacak başkalarını arar, yani kurban edecek günah keçisini
Zekânın Karanlık Yüzü İnşa Edilen FelaketDuygu ve Düşünce
Okçunun attığı bir ok tek bir kişiyi öldürebilir ya da öldürmeyebilir. Oysa zeki bir insan tarafından tasarlanan bir plan ana rahmindeki bebekleri bile öldürebilir