Ruhunda böylesine bir kasırganın kopmuş olduğu bir insan, hiçbir insan sözünü artık işitemez. Karanlığın bu kadar derinden bakmış olduğu bir insan, kör kalır.
Sürekli kendinden kaçmak, sürekli kendine ulaşmak - "en geniş çemberde kendine yetişmek için kendinden kaçan ruh" - sonunda onu fişek gibi bir hiddete doğru itiyor ve bu aşırılık felaketi oluyor.