Özlem olkun

Hiçbir şeyin yokluğu varlığına denk değildi.
Sayfa 116·Kitabı okudu
Reklam
Hüzün kedilere işlemiyordu. Bir kez daha anladım. İnsanlar her şeyi çok abartıyordu.
Sayfa 119·Kitabı okudu
Kar beyaz elini uzatıp şehrin “mute” tuşuna basmıştı sanki.
Sayfa 115·Kitabı okudu
Korkarım tozu yere inmeyecek hayatımın. Baksana, habire dörtnala atlar geçip duruyor üstünden.
Sayfa 69·Kitabı okudu
Gülümsedi. Yüzündeki çizgiler başka bir resim çizmek için hareketlendiler aynı anda.
Sayfa 63·Kitabı okudu
Reklam