Özlem
@ozlemyavan
Kambur Romanı Üzerine Bir İncelememiz
Şule Gürbüz’ün Kambur adlı eseri 1992 yılında İletişim Yayınları’ndan çıkmıştır. 1.- 4. baskı 1992- 2012, İstanbul. Bizim incelediğimiz 5. baskı 2013 yılında İstanbul’da basılmıştır. Kitabın kapağı, özel resim veya portre değildir. Suat Aysu tarafından kitap için özel olarak hazırlanmıştır. Kapaktaki yüz baş karakterimiz Kambur’u andırmaktadır.
Şule Gürbüz
1974 yılında doğdu. İstanbul Üniversitesinde Sanat Tarihi ile İspanyol Dili ve Edebiyatı, Cambridge Üniversitesinde Felsefe eğitimi aldı. Antika saatlerin tamiri üzerine ustalaştı. Bu alandaki çalışması 1997’de Dolmabahçe Sarayı’nda başladı. Çalışmalarını hâlâ Milli Saraylar Müdürlüğü bünyesinde sürdürmektedir.
Eserleri
Kambur, İstanbul: İletişim, 1992- Anlatı
Ağrıyınca Kar Yağıyor, İstanbul: Mitos, 1993- Şiir
Ne Yaştadır Ne Başta Akıl Yoktur, İstanbul: Mitos, 1993- Oyun
Zamanın Farkında, İstanbul: İletişim Yayınları, 2011- Öykü
Saat Kitabı, TBMM Milli Saraylar Daire Başkanlığı Yayınları, 2011- Sanat
Coşkuyla Ölmek, İstanbul: İletişim Yayınları, 2012- Öykü
Şahıs Kadrosu
Kambur: Jorobado tipi (önden bakılınca cüce, arkadan bakılınca tümsek görünen), burnu büyük, saçı dökülmüş, dişleri gri-mavi renkte ve öndeki iki dişi birbirinin üzerine binmiş, dudakları ince, sağ elinin küçük parmağı kopuk.
Fırıncı:*
Hanımefendi:*
Kambur’un ablası: Hayal ettiği ve filmlerde gördüğü gibi yaşamak isteyen, hayalleri ve gerçekler arasında sıkışıp kalan bir kadın.
Postacı:*
Kambur’un annesi:*
Kambur’un babası:*
Adam:*
Çiçekçi:*
*Şahıslar hakkında kayda değer bilgi yoktur.
Hikâye Düzlemi
Kambur rüyasında ince mermer sütunlar görür. Rüyasını düşünerek yürür ve bir gazeteciye giderek gazete alır. Gazete’nin ölüm ilanları kısmına bakarken bir isim seçer ve cenazenin yerini, saatini öğrenerek yerinden
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Serinin ikinci kitabı. Yazar tamamen olayın içinde ve anlatıcısı ancak sürekli olarak olayı bölüp bilgi vermesiyle Ahmet Mithat Efendi’yi anımsatıyor. Hacimlice bir kitap olmasıyla beraber epey sürükleyici okuyucuyu sıkmıyor. Bulduğum tabirle “Absürd Polisiye” sevenler okuyabilir.
