Herkes için ben; insanların derdini söyleyebildiği güvenli limanı olurken
benim konuşabilecek hiç kimsem olmayışı zoruma gidiyor. Kimse yargılamadan dinlemediği için yine kağıt ve kaleme kalmak insana dokunuyor.
Konuşamamak duygularını ifade etmemek ne kadar zor
 sanki yeni doğmuş bebek gibi
 sanki ağzım mühürlü gibi
 sanki kelimeleri unuttum

Oysa söylendiğinde güzel olabilecekken susunca nasıl da zehirliyor
