İnanç ekmek ve su kadar kıymetliydi. Ekmek ve suyun yokluğu bizleri biyolojik olarak öldürebilirdi ama inancın yokluğunda bedenden çok daha fazlası ölürdü.
Bir insan dua ederse mutlaka bir şeyler ister. Bir insan isterse ve kalpten inanırsa mutlaka bumu yapmak için çalışır. Bir insan gayretle çalışırsa karşılığında belki de emeğinden fazlasını alır. Bu yüzden asıl sır dua etmekte, yani istemektedir.
Açlık ölümü getiriyordu, ölümse duayı. İnsan, yetersizliğini kabul ettiği an bedeninin her zerrresiyle dua etmeye başlar. Bazıları her an dua ederken bazıları ölümü hissettiğinde duaya sığınır.