Özlemce
@ozzlemce
236 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Rusya'dan Doğu Anadolu'ya, oradan da Ege'ye sürülen bir aile hikayesi... Devletler yıkılıp kurulurken, yönetim şekilleri değişirken dağılmamaya, kök salmaya çalışan ama her şeye rağmen dağıtılan bir aile onlar. Ve ailenin en kıymetlisi Nadya...
Ailesini ayakta tutmaya çalışırken kendinden vazgeçen;aşka, mutluluğa kapısını kapayan Nadya. Zorluklar karşısında dimdik ayakta durdu hep o. Suskunlukları yaşadıklarına bir tepkiydi adeta. En yakınlarına, kardeşlerine bile belli etmedi içindeki fırtınaları. O gençliğini, hayatını, aşkını ailesi için feda etti ama karşılığını ne kadar alabildi orası tartışılır.
Osmanlı'dan cumhuriyete uzanan, bu dönemi okura çok başarılı bir şekilde aktaran bir dönem kitabıydı. Dönem ve aşk romanlarını çok sevdiğim bu kitabı okumak da ayrı zevkliydi benim için. Yazarın anlatımı ve dili de zaten sıkılmadan okumanızı sağlıyor. Özellikle Nadya'nın ruh halleri çok güzel yansıtılmıştı. Kitabın sonuna geldiğimde keşke Nadya biraz bencil olsaydı, önce kendi mutluluğum diyebilseydi diye düşündüm. Belki o zaman çok farklı bir hayatı olurdu. Sanırım bazen bunu yapmamız, önce ben diyebilmemiz gerekiyor. Çünkü hayat mutlulukları ertelemek için çok kısa.
Üniversitede okurken tanışan Feyza ve Anıl birbirlerini severek evlenirler. Her şey güzel giderken uğradıkları bir saldırı sonucu Anıl vefat eder, Feyza uzun süre hastanede kalır. Ne kadar basit bir hikaye gibi görünüyor buraya kadar aslında değil mi? Ama değil. O saldırıda yaşananlar, Feyza'nın hastane odasında eşinin en yakın arkadaşı Berat'tan dinledikleri o kadar zor şeyler ki...
Olay içinde olayın olduğu,insana kadınlığı, adamlığı, hayatı, arkadaşlığı ve aşkı sorgulatan bir kitap.
Daha yeni doğmuş bebekken bir çöpün kenarına bırakılmasıyla başlamıştı Süvayda'nın kaderi. Yoksa kadersizliği mi demeliydim? Çöpün yanında onun ağlamasını duyan biri onu almış, evine götürmüş ancak maddi durumu elvermediği için karakola teslim etmek zorunda kalmıştır. Yıllarca da bunun vicdan azabını çekmiştir.
Yetiştirme yurdunda büyür Süveyda, yurt müdiresi anne baba olur ona. Okur, üniversite mezunu olur ve yeni açılan bir yetiştirme yurduna ataması çıkar. Oraya giderken aslında kaderine gittiğini bilmez Süveyda. Eninde sonunda başladığımız yere varırız ya hani, Süveyda'da kaderinin başladığı yere taa en başına, kaderini tamamlamak için gider.
Tuğrul, inançlı bir ailede yetişmiştir ancak ailesiyle görüşleri ve inançları uymaz. Ailesiyle arasında çok sorunlar olur ama ailesi evlatlarına kıyamaz, basar bağrına. Tuğrul kendisini çok etkileyen bir rüya görmüştür, yıllarca rüyasındaki kızın karşısına çıkmasını bekler bir gün kitapçı dükkanında iken kapıdan giren rüyasındaki kızdır ve o Süveyda'dan başkası değildir.
Tuğrul ve Süveyda'nın kesişen yolları onları nereye götürecekti?
Süveyda içindeki boşluğu doldurup, yarım kalmışlıklarını tamamlayabilecek miydi?
Kitaptan o kadar etkilendim ki ifade edecek söz bulamıyorum. Çoğu yeri gözlerim dolarak okudum. Ahh Süveyda... Nasıl bir kaderdi bu? Yazarımız o kadar güzel kurgulamış, duyguları o kadar iyi yansıtmış ki etkilenmemek, ağlamamak mümkün olmadı. Bittiğinde kendime gelemedim, böyle olmamalıydı dedim. Mutlaka ama mutlaka okuyun, eminim siz de benim hissettiklerimi hissedeceksiniz
