Sümeyye Nur Sarıdemir
@papatyadandamlayankahve
1 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
içimizdeki çocuklar düştüler yere, dizleri kanıyor öyle derinden bir yara.. sahi noldu senin yaraların kapandı mı? umuyorum ki kapanmıştır. benimkileri sormazsın belki ama söyleyeyim kabuk bağladılar her defasında tekrar kanattım çünkü ben o yarayı senden kalan tek şey olarak gördüm. nasıl izin veririm ki iyileşmesine. canımın senin sayende acımasına bile minnet duyacak kadar ne zaman sevdim seni? sana yazacak hep çok şeyim oluyor ama hep yarım kalıyor. bizi yarım bırakmana karşı aldığım bir öç bu fikrimce.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
önce kendimi kaybettim sonra seni
kendimi buldum ama seni bulamadım bir daha.
seni bulmak kendimi yeniden kaybetmek gibi bir şey çünkü.
Ne gülebiliyorum ne de ağlayabiliyorum artık. Ben duygularını kaybetmiş, sessiz çığlıklarının duyulmasını bekleyen biri oldum. Bunu kendime ben mi yaptım? Bunu ben kendime neden yaptım? Be şimdi de cevapsız sorular okyanusundan sürükleniyorum. Kim benim yanımda olmalı, kimi yanımda tutmalıyım, kim bana zarar veriyor.. Belki de her şeyi ben yapıyorum kendime.