Huve’l Bâkî
Bu dünyada bulmadım hiç rahatı
İhtiyar ettim anın'çün rıhleti
Kimse gülmez, kimse dahi gülmeye
Zevkine değmez cihânın mihneti
Dâr-ı dünya bir misafirhânedir
Aklı olan benden alsın ibreti
Ölünceye kadar bilinmeyeceğim, insanları görmeyeceğim ve onları da beni görmeyecekleri bir yerde olmayı isterdim..
Süfyan es-Sevri rahimehullah
• العزلة والانفراد لابن أبي الدنيا