Tüm enerjilerini kendi fiziksel ve duygusal varoluşları için harcayan anne-babalar, cocuklarina hep aynı mesajı gönderirler: "Duygularının hiçbir önemi yok. Önemli olan sadece benim varlığım." Yeterince ilgi ve değer görmeyen çocuklar, kendilerini yavaş yavaş gorunmez hissetmeye başlarlar; sanki yaşamıyorlardır.
Kendimi devamlı umutsuz hissediyorum. Hayatım kontrolden çıkmış gibi geliyor. Duruma bir türlü hakim olamıyorum. Kendimi gün geçtikçe derinleşen bir kuyunun içine gömüyormuşum gibi geliyor.
Korunmasız bir çocukken size yapılanlardan kesinlikle siz sorumlu değilsiniz! Fakat hayatınızı iyiye götürecek kararlar vermekle ve geçmişiniz hakkında bir şeyler yapmakla yükümlüsünüz!
Yetersiz Anne-Babalar: Sürekli kendi problemlerine odaklanıp çocuklarını, kendilerine bakan "küçük anne-babalara" dönüştürenler.
Kontrolcüler: Çocuklarının hayatlarına, manipülasyon yoluyla, suçluluk duygusu yaratarak ve yardım amaçlı da olsa çok fazla karışarak yön verenler.