Kitabın ismini okuyunca gerçekten bir nefes alacağımı düşündüm. Ancak bazı satırlar o kadar büyük gerçeklikleri yüzüme vurdu ki. Aslında bildiğim ama hatırlamam gereken bazı gerçeklikleri. Bunları şöyle sıralayabilirim:
Mutluluk, fedakarlık, yardımseverlik, çağımızın sorunlarından özümüzü kaybetmek, özüne yabancı kalmak, özüne olan güveni arttırmak, atalet, yani sorunun ve çözümün farkında olup harekete geçmeme, tembellik, affetmenin rahatlatıcı etkisi, kendi nefsimizi temize çıkararak dedikodu yapmanın neden keyif verdiği, iletişim hatalarından biri olan hal dilini bilmeme, empati yoksunluğumuz, mutluluk denen şeyin anlarda saklı olması, hayatta neye sahip olursak olalım ölüm gerçekliğinin olması, etiketlemenin acımasız sonuçları, sosyal medyanın yalancı yüzü, para ve mutluluk arasında kurduğumuz bağ, benlik problemimiz ve daha yazmadıklarım.
İnce olmasına rağmen satırlarını bolca çizdiğim bir kitap oldu. Bu başlıkları anlatırken yapılan bilimsel çalışmalardan ve önemli şahsiyetlerin özel hayatlarından örneklerle anlatımı desteklemiş ve en sonunda nasihatlerle kitabı bitirmiş. Ezgi Akgül'ün alaycı ve esprili diline alışkınsanız bu kitap tam size göre. Kişisel gelişim kitabı tarzı bir kitap olmuş. Normalde o tarz kitaplar hoşuma gitmez. Gerçek dışı nasihatlerde bulunurlar. Ama bu kitabı çok sevdim.
Nasihatleri de şöyle sıralayabilirim:
*Hayat yolculuğunda menzile odaklanma, yolu sev.
*Etrafında olmak istediğin gibi insanlar biriktir.
*Mutluluğu sebeplerde arama
*Omuzlarını düşürecek kişileri etrafında tutma
*Kendini affetmeye başlayarak, affetmenin iyileştirici etkisinin farkına var
*Fıtratının dışına çıkmadan yaşa
*Başkalarını taklit etmeden kendin olmaya çalış
*Bencillik ile bireyselliği karıştırma
*Ölüm gerçeğini unutma
*Hiçbir şeyi erteleme
*Yanılmaktan