İnsanlar arasında; bazen görülemeyecek kadar ufak olan ve derinliklere gizlenmiş bulunan, varlıkları verdikleri acıyla anlaşılan küçük mikroplar gibi, kelime ile ifade edilemeyen ince ve tehlikeli düşünceler gelir gider.
Uğuldayan ve hep uğuldayan
bir orman kadar üşüyorum şimdi
yanlış rüzgârlar esiyor dallarımda
yanlış ve zehirli çiçekler açıyor
Kanımda kocaman gözleriyle bir çığlık
....
Yapraklarım yok artık kuşlarım yok
büsbütün viran oldu dağlarım
ezberimdeki türküler de savrulup gitti
ömrümün karşılığı kalmadı sesimde
sesimde yalnız ormanların gümbürtüsü