Afra Demir

Biz aslında insanları sevmeyiz. Sevdiğimiz, bir insan hakkında oluşturduğumuz fikirdir. Kısacası kendi uydurduğumuz bir kavramı, kendimizi sevmekteyizdir.
Sayfa 161·Kitabı okudu
Reklam
Dün hissedileni bugün de hissetmek, hissetmek değil, dün hissedilmiş olanı bugün anımsamaktır yalnızca, artık yok olmuş olan o dünkü hayatın canlı cesedi olmaktır.
Sayfa 143·Kitabı okudu
... her ruh halinin bir manzara olduğunu söyleyebiliriz...
Sayfa 113·Kitabı okudu
İnsan ruhunun bütün ömrü, loş ışıktaki kıpırdanmakla geçer. Bilincin yarı karanlığında, olduğumuz ya da olduğumuzu varsaydığımız şeye asla uyum sağlayamadan yaşarız.
Sayfa 102·Kitabı okudu
Kendini bilmemek, yaşamaktır. Kendini yanlış tanımak, düşünmektir. Ama o aydınlanma anında olduğu gibi kendini birden bire tanımak, insanın, içindeki ruhun bölünmez özünü, ruhun büyülü sözünü birden bire kavramasıdır. Ne var ki birden beliren ışık her şeyi yakar, kavurur. Bizi çıplak bırakır, kendi varlığımızdan bile soyundurur. Bir an sürdü bu ve ben kendimi gördüm.
Sayfa 68·Kitabı okudu
Reklam