Bazen hiçbir şey söyleyemezsin. Beynin durur, kalbin yavaşlar. Öylece bakarsın duvara, pencereye.. Hareket edemezsin. Ne yaparsan yap geçmeyecek, ne dersen de geçmeyecek. Ama sonra belki geçer diyorsun. Çünkü demek zorundasın. Hayat devam ediyor. Sen ne yaşarsan yaşa..
Beklemek, şimdi hiç duymayan birine, dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız.
Peki ya umut?
Umut, şimdi hiç görmeyen birine, gökkuşağını anlatmak kadar zor ve anlamsız..