Pelin
@pelinnn
Ne demiş şair: Bir büyük oyun bu yaşamak dediğin; beni ya sevmeli ya öldürmeli...
Yüksek Lisans
Antalya
İzmir
198 okur puanı
Nisan 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yazarla bu sene tanıştım. Tavsiye sonucu okuduğum bu kitabının akıcı olduğunu ve kurgu olarak içine çektiğini söyleyebilirim.
Dil akıcı, asıl anlatılmak istenen konu güzel. Konu saplantılı bir yasak aşk üzerine kurulu gibi görünse de, 3 kuşak boyunca kadınların yaşadığı kaderin nesilden nesile genetik bir ur gibi aktarıldığı anlatılmak isteniyor.
Kitabın kahramanlarından Bay E. evli ama klasik bir narsist; kadın kahramanımızın Bay E.’ye olan takıntısı, aşkı, saplantısı okurken insanın sinirini bozacak derecede. Kitabın belli bir bölümüne kadar bu saplantıyı okuyoruz ama sonra kahramanın annesi ve anneannesi ile ilgili bölümler başlıyor. Bu bölümler oldukça merak uyandırıcı ve daha akıcı diyebilirim.
Genel olarak okurken beğendiğim ve zevk aldığım bir kitaptı, tavsiye etmek bana düşerse eğer tavsiye ederim…
Reklam
Yazarın diğer tüm kitaplarını okumuş bir kişi olarak yorum yapmak istiyorum.
Diğer tüm kitaplarında belli bir tarzı vardı, zamanda ileri geri gidiş dönüşleri kullanıp etkili bir son ile kitabı bitirirdi.
Bu kitabında farklı bir yol denemiş yazar, “Hayatta es geçtiğimiz ihtimaller gerçekleşseydi neler olurdu?” sorusunun cevaplarını düşündürmüş, hayatı sorgulatmış.
Dili yine akıcı, konu güzel. Sonu pek alıştığımız gibi vurucu ve şaşırtıcı değil.
Kitap konu olarak
bana biraz “Gece Yarısı Kütüphanesi” kitabını hatırlattı.
Okunması tavsiye edilir…
Ayşe KULİN’in neredeyse tüm kitaplarını okumuş birisi olarak hemen alıp okuduğum bir kitap oldu.
Konu çok anlamlı, amaç çok özel…
Anlatım sade ama basit.
Atatürk’ün iç sesiyle yazılmaya çalışılmış bir kitap, farklı bir yöntem denenmiş.
Okuduğum zaman yeni öğrendiğim bir bilgi olmadı.
Ortaokul ve lise öğrencisi gençlerimizin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Hem susmak istiyorum, hem de uzun bir yorum yapmak…
Yazarın ilk yazdığı 3-4 kitabı okumuş sonra nedense diğer kitaplarını okuma fırsatı bulamamıştım. Yeni kitabını görünce eskiyi anımsayarak hemen aldım. İyi ki de alıp okumuşum. Okuduğum her sayfada bu nasıl bir anlatım, bu nasıl denge kurmak, bu nasıl duygu, bu nasıl yazarlıkta zirveye doğru yol alış diye diye içsel konuşmalar yaptım.
Uzun zamandır bu kadar etkilendiğim, okurken içime oturan, kimi bölümlerde ağladığım bir kitap olmamıştı. Bir Izmirli olarak beni çocukluğuma, gençliğime götürdü kitap. Gerçi İzmirli olmanıza da gerek yok, o Salkım sokakta hepinizin anıları olduğuna eminim.
Eski saf, doğal, sıcak, sevgi dolu yaşamlar taşıyor kitaptan. Göçmenler, ülkelerin mimari yozlaşması, ülkemizin dile getirilmeyi bekleyen meseleleri hikayenin içerisine çok doğal bir şekilde içselleştirilerek aktarılıyor.
Bir ara bu kitabı kitabın ana karakterinin yazdığına o kadar inandım ki, İclal Aydın aracı mı oldu acaba gibi saçma bir düşünceye bile kapıldım. Ya da Ayda aslında yazar olmasın Şaka bir yana, okuyucuya bunu hissettirebilmek değil midir zaten amaç. Başarmış bence yazar… Kitabın gerisi gelir mi bilmiyorum ama gelecekmiş gibi bir açık kapı da bırakılmış sonunda.
Söyleyecek tek bir eleştirim yok. Yüreğine sağlık yazarın ve teşekkürler bize hatıralarda kalan anıları anımsattığı için…
Yazarın okuduğum ikinci kitabı, okuduğum diğer kitabı gibi bu kitabını da beğendim. Akıcı bir dili var. Anlatmak istedikleri, bağırarak söylemek istedikleri var. Bunca olana rağmen neden kimse ses çıkarmıyor demek istiyor avazı çıktığı kadar ve bunları bir roman kurgusuna işleyerek anlatıyor. Söylemek istedikleri o kadar çok ki kurgu az kalıyor, vermek istediği mesajlar biraz fazla uzuyor. Ama son kitabında öncekine göre kurguyla mesajların birleşmesi daha başarılı bence. Çok daha olgunlaşmış kitaplar geleceği belli yazardan…
Reklam