Her şeye karşı duyduğu korkuyu yeniden yaşıyordu: başarısız olduğunda karşılaştığı alaycılığı ve kazandığında karşılaştığı kıskançlığı; gösteri alanını, maç sahasını ve boks ringini; kendi rahatlığı için çakı, birisinin ebeveyninin fotoğrafı gibi şeyler çaldığında yakalandığını, geç kaldığını ya da erken gittiğini, fazla itaatkâr, fazla küstah olduğunu. Korkak olmak yerine cesur olmayı öğrendiğini hatırlıyordu. Karşılık verdiği günü ve kendi kendine zayıflıktan güçlü olmaya geçişi öğretirken ilk olarak kendisinin vurduğu günü hatırlıyordu.
Ama silahlar onun ilk aşkı. Oyuncaklar diyor onlara. Eğer iktidardaysan alışkanlığı beslemek için oyuncak gibisi yoktur. Sadece başka bir mal, hizmet sektörü gibi saçmalıklara inanma sakın. Silahlar uyuşturucudur ve Roper da bir bağımlı.