pinarovic
@pinarovic
36 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Reklam
"Aslında her şey ne iyidir ne de kötü,
sadece insanlar öyle ya da böyle olduğunu dii§ünürler" . Dünyanın
karşısında ataraksiya (umursamazlık) ve afazi (söz yitimi -ya
da başka bir deyişle, yalıtılmış bir içe dönüklük) tutumunu takınmaktan
başka bir yol yoktur. Dünyada artık "hakikati teşhis etmek
mümkün değildir", her şey birbirinin tersini gösterir, düşünceler
arasında fark yoktur (iyi ve kötü birbirinin aynıdır; örneğin birinin
iyi dediğini öteki kötü bulur); bu durumda "hakikati" bulmak olanaksızdır.
Geriye sadece hiçbir şeyi tanımayan bilgisiz insan, dünyada
itibar edecek, kabul edecek bir şey bulamayan insan kalır ve
bu insan da, içinde hakikat bulunmayan bu dünyayı bir yana
bırakır ve artık onu umursamaz.
Çocukların ilgi alanları tinsellik dışı konulara yöneliktir, düşünce
ve fikirden yoksundur. Gençler, sadece tinsel konulara ilgi duyarlar,
yetişkin insan ise, elle tutulur, bedensel, kişisel ve egoistçe
konularla ilgilenir.
Akılcı, yani "entelektüel" insanlar için aile bir doğa gücü
değildir; anne baba, kardeşler ve diğer aile üyelerinden bir kopuş
kendini gösterir. Eğer bu kişiler entelektüel, akılcı güçler olarak
"yeniden doğarlarsa", artık önceden oldukları şey değildirler kesinlikle.
İnsanın kendini ilk kez keşfetmesi, tanrısallığı, yani tekinsizliği, hayaleti, "üstün güçleri" ilk kez tanrılardan arındırması tin diye adlandırılır. Taptaze gençlik duygumuz, bu benlik duygumuz artık hiçbir şeyden etkilenmemize izin vermez. Bundan böyle dünya, gözümüzde tüm itibarını kaybetmiştir, çünkü Biz ondan üstünüz, Biz tinin ta kendisiyiz. İşte ancak o zaman, bugüne kadar dünyaya tin ile değil, sadece boş gözlerle baktığımızı anlarız.
Reklam