Birini, onun değişmesi düşüncesine katlanamayacak kadar çok sevmek suç mudur? Birini, doğru düşünemeyecek kadar çok sevmek suç mudur?
Reklam
Bazen doğru bildiğiniz ya da kağıt üzerinde işe yarayan bir şey, rasyonel bir karar olmayabilir. Bazen çekip gitmek yapılabilecek en iyi iştir.
Aşk, bana sorarsanız tutkuların en tehlikelisidir. Bizleri aslında olmadığımız insanlara çevirir. Kendimizi berbat hissetmemize neden olur ve bize suyun üstünde yürüyecek bir kudret verir. Bizi divaneye çevirir.
İçinde yaşadığınız dünyayı bildiğinizi zannedersiniz. Onu hissedebiliyorsanız, ona dokunabiliyor, kokusunu ve tadını alabiliyorsanız biliyor olmanız da gerekir. Kendi kendinize, gökyüzünün mavi olduğuna ilişkin basit bir gerçeğin üstüne hayatınız pahasına bahse girebileceğinizi söylersiniz. Sonra bir gün biri çıkagelir ve kendinden çok emin tavırla yanıldığınızı söyler. "Mavi," diye diretirsiniz, "Okyanus gibi mavi. Balina gibi mavi. Kızımın gözleri gibi mavi." Ama o kişi başını iki yana sallar ve diğer herkes de ona destek olur. "Zavallı kızcağız," derler, "Bütün bunlar -okyanus, balina, kızın gözleri- hepsi yeşil. Karıştırmışsın. Baştan beri yanlış biliyormuşsun."
Reklam