Giriş Yap

Jodi Picoult

Yazar
8.6
1.731 Kişi
Unvan
Amerikalı Yazar
Doğum
Nesconset , Long İsland , New York , Amerika Birleşik Devletleri, 19 Mayıs 1966
Yaşamı
1966 yılında, Nesconset Long Island'da doğdu. Beş yaşındayken yazmaya başladı. Princeton Üniversitesi'nden mezun. 

İncelemeler

Tümünü Gör
587 syf.
·
6 günde
·
Beğendi
·
9/10 puan
İnsan.. İnsanız tabii hepimizin bir sınavı var bu dünyada. Birimiz sağlıkla, birimiz yoksullukla, diğerimiz güzellik.. çirkinlik.. anayla..evlatla..parayla sınanıyoruz. Anne olduğum için sanırım bilemedim ama evlat ile sınanmak en zor olanı olsa gerek.( Rabbım kimseye yaşatmasın. ) Çok çok özel çocuklara sahip annelere ayrı bir hayranlık ve saygı duyuyuroum. Azimleri, güçleri, sabırları, bitmez tükenmez enerjileri.. Anayız evet ama insanız beşer şaşar.. Bizlerinde yetemediği, eksik kaldığı, düştüğü kalktığı, hatalar yaptığı, savaşırken etrafındakileri kırdığı döktüğü zamanlar olmuyor mu ? Elbette oluyor.. Bir annenin,evladı için olan mücadelesinde herkesi karşına alabilme cesaretini hayranlıkla, bir kardeşin, çalkantılı hayatlarında nasıl unutulduğunu ve onun bütün duygularını hayretle, bir eşin ne kadar arada kalıp nasıl bocaladığını şaşkınlıkla okudum. Bir dostun, bir avukatın, bir hakimin söylemleri arasında aslında kaybolmuş kendimi, içime attığım, üstünü örttüğüm tüm duygularımı gün yüzüne çıkardım. Hiçbir cümlesini atlamadan hatta hafızama kazıyarak, her bir karakterin yerine kendimi koyarak, empatinin dibine vura vura, ben olsaydım, ben olsaydım diye diye kurgunun içinde kaybolarak bitirdiğim ama benim de bittiğim yine şahane bir kitap oldu benim için. Okuduğum ikinci kitabından sonra Picoult için kesinlikle empatinin kraliçesi diyorum.. Ve kitap her sayfasında bana, Sakıp Sabancı 'nın okuduğumda beni hıçkırıklara boğan cümlelerini hatırlattı durdu.. " Fabrikalar kurdum, evler yaptım, şirketler açtım. Ama engelli oğluma bir çift ayakkabı alıp onu yürütemedim. En büyük zenginlik sağlıktır. Bir gün beni anlayacaksınız. " der Sabancı.. Velhasıl "o gün geç olmasın" derim ben.. Sahip olduklarım için çok şükür.. çok şükür...
·
4 yorumun tümünü gör
Reklam
488 syf.
·
5 günde
·
Beğendi
·
9/10 puan
hayat kısa.. kuşlar uçuyor
Son yaprağı okuduktan sonra derin bir nefes aldım. Tuttum içimde bırakmadım. O kısacık zamanda ne kadar çok şeye şükrettiğimi tahmin bile edemezsiniz. Ahhhhh !.. Ne kadar çok derdimiz sıkıntımız var. Sahip olmayı hayal ettiğimiz; arabalar, evler, yatlar, katlar, ikincisi.. beşincisi.. Aman Allah'ım o elbiseler, ayakkabılar, bilgisayarlar, saatler, telefonlar, parfümler...Yetmiyor diye yakındığımız maaşlar.. Geleceği belli olmayan gelecek için bitmeyen kaygılar. Sonra sevgi dilendiğimiz aşklar. Beklediğimiz aslında var olmayan sevgililer, onlar için akıtılan yaşlar harcanan zamanlar.. "Ne oldu şimdi bu deli hatuna başladı yine sayıp dökmeye," dediğinizi duyar gibiyim. Sahip olduğumuz bütün değerleri o kadar sıradanlaştırmışız ki artık onların farkında bile değiliz. Evet.. Bu kitap da beni çok etkiledi bi' silkeledi. Heyyy Emine kendine gel, dedi. Şu alabildiğin nefes için, sağlığın için, evlatların için, imkanların için başına gelen her güzel şey için teşekkür et, dedi.. Önce anneliğimi sonra insanlığımı sorguladığım çok yoğun duygularla okuduğum, " Ben olsaydım ne yapardım? " diye diye empatinin dibine vurduğum, yazarın üslubuna, kişilik analizlerine hayran kaldığım şahane bir deneyim oldu benim için... Daha kitabı rafa kaldırmadan aldım kuzularımı sımsıkı sarıldım için için ağladım.. Öpüp koklayıp şükrettim.. Velhasıl Kelam; hayat kısa.. kuşlar uçuyor.. Önceliklerimizi değiştirmenin vakti geçmeden...
·
6 yorumun tümünü gör
522 syf.
·
Puan vermedi
"Nefret edebileceğin şeylerin bir sınırı var."
"Bir şeyin sırf farklı olması, ona saygısızlık etmenin gerekçesi olamaz." Ama biz sürekli farklı olanı eleştiririz. Neden böyle yapmış neden şöyle yapmış bizim için doğru olan bizimle aynı olandır. Her ne kadar ırkçı değilim bütün insanlar eşit desek de içimizde bir yerlerde farklı olanla eşitliği kabullenme konusunda sıkıntılar yaşarız. Evet ırkçı insanlar var bazıları zarar verecek derecede ırkçı. Karşıdakine insan olarak bakamayacak kadar gözü kör ırkçılar var. Kitabı okurken bu duruma sinirlendim evet ama sonra durup düşündüm bu nefretin sebebi ne? Neden insanlar renk ay, ırk , dil ,din gibi şeylerin ayrımını yaparak birbirlerinden nefret etmeyi tercih eder? Neden sevmek dururken kalplerini nefret duygusu ile karartmayı seçerler? Nefret etmek sevmekten kolay mı gerçekten neden kendine nefreti yük eder ki insanlar? Gibi gibi soruların cevaplarını düşündüm. Bulamadım, belki de empati kuramadım kurmak istemedim. Değişik duygular uyandı içimde kitabı okurken.
Reklam
2
4
50 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.
©2022 · 1000Kitap Web Uygulaması · 2.26.42