Oğuz atay'ın dediği gibi: “beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben van vogh’un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız.”
şu an hayatımın en sakin noktasındayım. hiçbir şeye tepki vermiyorum sadece kendi yolumda kalıyorum, hayatımı düzene sokuyorum, kendimle barışıyorum ve kendi yanımda olmayı öğreniyorum.
birinin sevgisini sorgulamamayı özledim, her şeyin altında bir kötü niyet aramamayı özledim, dümdüz inanmaya ve yanılmamaya ihtiyacım var baya bir süredir
Mutsuzluk uykusu diye bir şey var... bütün gün uyursun ama uykuda bile kalbin sancır... gece boyu dönüp durursun... sabah huzursuz şekilde uyanırsın ama uyanmakta istemezsin... bunu yalnızca hayatında hiçbir şey yolunda gitmeyenler bilir.
