soğudum dövdükçe çiğerlerimi
tutuştu ellerim çığlıklara
avazım çıktığı kadar
kustum..
içimde ankara..
bak,
gülen gözlerin sinmiş sabaha..
ayazında titrek ceketim
yine her bir köşe başında
kaybolan..
ah be ankara..
ne zorsun
soğuk, ruhsuz, külleri üflenmiş
bir beter haldeyim
ölmeye üşeniyor
özlemeye hasret yüreğim
ve hep bir tutukluk..
beklemek.. en derin hüzün
eridikçe donduk,
bir ankara ayazında
tutuştuk..