mars
@plottwister
13 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
algı oyunları temalı bir itaatkarlık güzellemesi
öyle bir kitap düşünün ki bu sitede hiç yorum yapmayan birine bile yorum yaptıracak kadar kışkırtıcı...
özetle, tamamen itaatkarlik güzellemesi üzerine yazılan bir kitap.
//spoiler//
toplum tarafından "olumsuz" olarak nitelendirilebilecek her türlü duygudan kaçmamız gerektiğini aşılıyor ve hislerimiz üzerinden bize suçluluk duygusu bindiriyor. duygularımızın sadece iyi olanlarını kabul ederek yaşamamız gerektiği delüzyonuna teşvik ediyor. yazar; nefret, öfke, kıskançlık, keder ve şehvet gibi duygulardan kaçarak kurtulmamız gerektiğini beyan ediyor, ancak unutuyor ki bastırılan duygu açığa çıkmak için daha çok çırpınır, dilerim ki yazarın kendisi de bir gün duygularına karşı barış ilan eder.
yazar; tahakküm kuran bireylere mükemmel bir merhametle yaklaşarak baskıcıya *kucak açmamız* gerektiğini, işyerinde acımasız bir muameleyle karşı karşıya kaldığımızda bunu olay çıkarmadan "kibarlık ve yatıştırma" yönetmiyle spiritüel güç kazanmak için bir fırsat olarak görmemiz gerektiğini söyleyerek; toplumsal hak mücadeleleri hakkında ne kadar bilgi sahibi olduğunu belli ediyor. kendimizi köle olarak görmekten kaçınarak acıma duygusundan uzak durmamız gerektiğini söylemesi sadece itaatkarlığı benimsetme çabası olarak görünüyor.
ağır yoksulluk gibi koşullar tarafından zincirlenmenin ve gerekli fiziksel koşullara sahip olmamaktan yakınma durumunun iç dünyanın iyileştirilerek çözüleceğini burjuvazi bir dil kullanarak ifade etmesi beni dehşete düşürdü. karanlığın içinde sürükleniyor gibi hissetmek, yoksulluk ve sıkıntıları "haksız bir şekilde" adaletsiz güç olarak ifade etmek, patronların itaat edilmesi gereken bireyler olarak gösterilmesi ve bunların çözümü olarak "şikayet etmeyi ve kaygılanmayı bırakın (syf/94)" diye bir öneride bulunması şu ana kadar okuduğum en gerçeklikten