Fatma
@pluton_86
I miss the old days when my smile was real...
"Çünkü paylaşıldıkça azalmayan tek şeyin mutluluk olduğunu öğretmiştin bana."
Reklam
"Gel diyordu Mevlana, gel; ne olursan ol yine gel...Ve olduğumuz gibi görünmeyi öğreniyorduk."
"İlim Çin'de bile olsa aramayı öğreniyorduk."
"Kuyulardan gözyaşı taşıyordu ney olup saza.Sevmeyi öğreniyorduk."
"Gidenler vardı. Toprak sıcaktı.Avuçları buz.Küçük çukurlar...Minik pamuk eller... Gözyaşı, merhamet ve nedamet toprağın altında çürüyor, yağmur yağmıyordu.Gidenler vardı... Savaşa,zulme,fuhşa.Eşitliğin kırılan terazisinden kadınlar ve köleler düşüyordu pazarlara...Renk renk ölüyordu insanlar.Vahşet bile unutuluyordu.Kan...İnsanlık kendi kanında boğuluyordu.Dünya; karanlık,soğuk ve mutsuzdu çöl sıcağında.Çünkü çocuklar ölüyordu.Hem de kuyuya düşmüyor,atılıyordu.Binlerce resimle doluydu kuyular.Kuyularla dolu bir kuyuda Yusuf'u arıyordu insanlık ,bir ikindi vaktinde,kuyulara atmamayı öğretecek birini bekleyerek."
Reklam